محبت چیست؟

تقدیم هدیه ای؟ یا اظهار علاقه ای؟ شاید هم برآوردن نیازی؟

!

 

نه!  هدیه واقعی دیدن محبت دیگران و قبول آن است! چرا که بدین وسیله زمینه خیر و نیکی فراهم شده و در واقع با قبول محبت، پله ای شده ایم برای رشد و تقرب دیگران به حضرت دوست و این گامی فراتر است! چرا که این محبت جلوه گر در جامعه می شود و اثری مثبت بر اطراف و افراد دارد و شاید زمینه ساز محبتی دیگر!

پس تا ابراز نیازی نباشد، لطف و محبتی صورت نمی گیرد و شاید نمایان کردن احتیاج، نیازی بالاتر را در افراد برطرف سازد، چرا که انسان نیازمند نیکی و کمک به همنوعان است!

پس تو ای دوست آنگاه که نیاز مرا می بینی، به یاد آور که لطف الهی شامل حالت شده و از جانب او انتخاب شده ای و خداگونه عمل کن! و آنچنان عمل مکن که من، خود را مدیون و شرمنده تو بدانم! چرا که رفتار این گونه تو مرا به عقب می راند و شاید باعث پنهان کردن نیازهای دیگرم شود، که این ضرری چند جانبه دارد، برای من که باعث عدم بروز و برطرف شدن نیازم و در نتیجه تحمیل فشار و آسیبی که شاید تو مامور به برطرف کردنش بودی! برای تو که طعم محبت کردن را نخواهی چشید و فرصتی را از دست داده ای! و برای جامعه که شاهد زیبایی عشق و محبت نخواهد شد و... در این راه اگر منت و توقعی باشد نشانه جهل است، نه لطف و محبت!

( مطالبی راجع به خدمت رسانی در سیره معصومین http://pmehr.blogfa.com/post-20.aspx)


نویسنده: | دانلود